In 1998 ging ik naar Rome met mijn dochter Eliza. Het was een avontuur op zich aangezien ik ook voor het eerst ging vliegen. Nadat we waren aangekomen in ons hotel ging de telefoon en mijn dochter moest naar beneden komen want er was een telefoontje uit het Vaticaan.
Toen ze terugkwam keek ze me aan en zei: “raad eens waar we morgen heen gaan?” — “morgenochtend om 7 uur moeten we in Castel Gandolfo zijn, het buitenverblijf van de paus, en daar hebben we de H. Mis met de paus!”
Die morgen gingen we al heel vroeg met de taxi en waren er om 6 uur. Even voor 7 uur ging de deur open en mochten we de Zwitserse garde volgen, de grote marmeren trappen op naar boven. Vervolgens werden we naar de kapel gebracht, een heel klein kapelletje waar ongeveer 30 mensen konden zitten — en ineens zag je hem zitten, de paus, die in gebed zat voor het tabernakel.
Het was een korte, stille H. Mis en na afloop mochten we hem één voor één een hand geven, kort wat zeggen en kregen we een rozenkrans van hem.
Al met al een moment om nooit te vergeten. Toen we terugkwamen op ons hotel vroeg mijn dochter: “zo ma, wat wil je nu doen?” Ik heb haar toen gezegd dat ik het niet zou weten, want mooier kan het toch niet meer worden.