De heilige Geest is een Iemand, niet een iets.
Dat is een wezenlijk verschil, zoals het verschil tussen een mens en een fietsbel. Tegen een fietsbel praten we niet (toch?), nog minder zeggen we dat een fietsbel ons inspireert en kracht geeft. Toch lijkt het erop, dat veel mensen leven alsof de Heilige Geest een iets is. Ze bidden niet tot Hem en spreken vaag over een kracht en gebruiken dan het uiterst rekbare woord ‘inspiratie’.
Gelukkig zijn er ook veel katholieke, die de Heilige Geest wel kennen, Hem aanroepen en zich door Hem laten leiden en heiligen. Dat is immers een van Zijn taken: ons geloof aanwakkeren, onze liefde voor de Kerk doen toenemen, ons bidden en aanbidden verdiepen, ons geweten katholieker maken, ons hart gevoeliger maken voor de naastenliefde, kortom onze heiliging.
Het is dus eerder de Heilige Geest Zelf die soms met de fietsbel belt! Wanneer een lokale kerkgemeenschap vernieuwd moet worden kan de bel van de Geest klinken. Doorgaans betekend die vernieuwing niet dat het makkelijker wordt, maar meer concreet, meer wat Jezus van ons vraagt, een ‘reset’ voglens de Kerk. De Heilige Geest is geen ‘softie’, maar wil het beste uit ons en onze geloofsgemeenschappen naar boven halen.
“Kom Heilige Geest, geef ons de bereidheid ons t elaten leiden en zuiveren. Uit onze beperkte visie naar de volheid van de Katholieke Kerk.”
Pastoor Smith